Het eerste deel van de wetenschappelijke naam, Glebionis, is afgeleid van het Latijnse woord gleba, dat 'kluit aarde of grond' betekent. In de Engelse taal is glebe een verouderd woord dat kerkgrond of akkergrond aanduidt. Het tweede deel, coronaria, is ook uit het Latijn geleend. Daar betekende corōna 'kroon'.
Op Kreta wordt een variant van de soort, mantilida (μαντηλίδα), door de lokale bevolking rauw of gestoomd gegeten.
De bladeren van de plant worden in veel Aziatische keukens toegepast. Normaal gesproken worden alleen de bladeren gegeten, maar ook de stengel met zijn iets sterkere smaak kan gebruikt worden. Ze kunnen gestoofd, gestoomd, geroerbakt, gefrituurd of aan soepen toegevoegd worden.
In de Koreaanse keuken wordt de plant ssukgat (쑥갓', 'kroonmargriet') genoemd en gebruikt als ingrediënt in diverse soepen en stoofschotels, maar ook als bijgerecht (namul).
In de Chinese keuken heet het kruid tong ho choy in het Kantonees en tóng hāo cài (茼蒿菜, 'chrysantgroenten') in het Mandarijn. Het wordt gebruikt als ingrediënt voor roerbakgerechten, stoofschotels, ovenschotels en hotpots.
In de Japanse keuken wordt het shungiku (春菊 'lentechrysant") genoemd en gebruikt in nabemono, gemengd door rijst, of besprenkeld met sojasaus en sesamzaadjes als bijgerecht. Het wordt ook vaak toegevoegd aan sukiyaki.
In de Vietnamese keuken staan de bladeren bekend als cải cúc of tần ô ('chrysantengroen') en worden ze gebruikt in canh ('soep') of als bijgerecht bij verschillende noedelsoepen.
